پرستش مادر

امروز مورخ 91/02/03 از لحظه شكل گيريت هفته 26 را سپري مي كني و در طي اين هفته ها مدام در حال كامل شدن هستي و كسي كه در تمامي اين مراحل مراقب توست و از وجودش تغذيه مي كني ماماني خوشكله هستش. و تو به مرحله تكامل نخواهي رسيد مگر مادرت كوتاهي كند؛ مگر در عظم بوجود آوردن موجودي بنام انسان به كره زمين خللي وارد كند كه اين غيرممكن مي باشد . ولي آنچه كه بابايي در طول دوران بارداري لحظه به لجظه در كنار ماماني بودم و دردهايي كه در درونش بوده ديدم و هر چند ميدانم خيلي از دردها را به رويش نياورده است چيزي نيست كه به آساني از آن گذشت تكامل تو در درون مادر به لطف خداوند روزي به پايان خواهد رسيد و چشمهايت دنياي واقعي را خواهد. مادر چون خداوند مخلوقي كه به خواست و اراده الهي موجودي را در درون خود مي پروراند و به دنيا مي آورد لذا قابل ستايش و پرستش هست. حال وقتي احوالات ماماني را مي بينم يه ياد مادرم كه خدا رحمتش كند مي افتم كه در آن زمان قديم چه درد و رنجي را تحمل كرده است كه ما به دنيا بياييم ولي او در ميانمان نيست تا شاهد بر تولد نوه اش باشد هر چند دعاي خيرش هماره نگهبان من بوده و خواهد بود. حال كه دختر نازنيم بابايي از داشتن مادر محروم هست قدر مادرت را بايد آنگونه كه سزاورش هست بجا آوري اين خواسته قلبي بابايي خواهد بود اما از اين نكته نبايد غافل بشم كه نحوه تربيت تو توسط من و ماماني در برآورده كردن اين خواسته اهميت فراواني دارد.

 البته مي دونم سقايي ها خيلي با شعورن تو هم كه سقايي هستي و از خودموني. هن قارپوز بابايي

جا دارد از طريق اين نوشته از همسرم عزيزم كه اين دوران را سپري مي كند و درد و رنجش را تحمل مي كند تا فرزندمان بدنيا بيايد تقدير مي كنم.  

دوستتان دارم ماماني و دخملي 

اینم مراحل زندگی مادرت