خانه نشینی مامانی

با سلام خدمت همسرم باوفايم و دخملي بابايي و ماماني. 

امروز كه دارم برات كامنت مي گذارم اولين روز ماه مبارك رمضان در سال 91 مي باشد و تو هنوز در داخل وجود مامان فيونا هستي اميدوارم خداوند مهربان همه خوبان را از اين ماه بهرهمند بگرداند و ما هم از رحمت بي پايان خداوند بهره برده و از بركت اين ماه بهره مند باشيم و در جهت تزكيه نفس و اخلاق خوب و وفاداري و صبر و دورز از گناه و خيلي مسائل ديگر را در وجود خود تقويت كنيم.

ماماني الان نزديك به 8 روز هست كه به خاطر شرايط جسمي كه داشت و تو مدام در حال بزرگ شدن هستي نشستن روي صندلي براش خيلي سخت شده لذا تصميم گرفت كه ديگه سركار نره و بمونه خونه استراحت كنه البته خيلي سختش بود كه خونه باشه ولي به خاطر دخملي كه آسيبي بهش نرسه تحمل مي كنه. يه روز كه از سركار رسيدم خونه ديدم چشماي ماماني درشت شده و كمي قرمز شك كردم گفتم شايد خواب بوده ولي دقت كردم ديدم گريه كردم تا ازش پرسيدم گريه كردي؟ ديدم از گونه هاش اشكاش جاري شد. اشكاي ماماني قلب بابا را به درد مياره آخه تو هنوز نميدوني ماماني چه ماماني ماهيه وقتي هم اشك مي ريزه با تمام وجودش هست. دلداريش دادم و خندوندمش از زبان تو دخملي بهش گفتم بابايي بابايي من به مامان فشار آوردم لگد زدم به شكمش ماماني هم تهناي تهنا بود خونه، داشت فكراي بد بد مي كرد براي زايمان ،بالاخره كمي آروم شد البته ماماني حق هم داره اولين تجربه بارداري هست چون توي خونه هم تنهاست فكر و خيال ميكنه. لذا تصميم گرفتيم ماماني بره خونه مامان بزرگ تا هم سرگرم بشه هم اينكه اگه خواستي زود به دنيا بيايي كسي پيشش باشه .

دوستدار ماماني و دخملي بابا شرك