اولین قدم ها

دخملی وسط اتاقه.... یه چند بار نیم خیز می شه هر بار محکم می خوره زمین....

دو دلم برم بگیرمش یا نه

باز دوباره می خواد بلند شه اینبار می خواد مکعب هاش هم برداره..... توی دلم می گم بچه اول خودت یاد بگیر بلند بشی بعد یه چیزی را بگیر دستت....

اگه ایندفعه بیفته میرم بغلش می کنم .... اما واااااااااااااایییییییی خدای من ایستاد موفق شد ..... توی پوست خودم نیستم..... می خوام براش دست بزنم اما می ترسم حواسش پرت بشه و بیفته.... یواش بهش نزدیک میشم که اگه نتونست تعادلشو حفظ کنه بگیرمش.... اما یهو می بینم داره قدم بر می داره.... باورم نمیشه اولین قدم هاش را برداشت.... دیگه نتونستم خودمو کنترل کنم و محکم براش دست زدم ...... و اونم دوباره محکم نشست روی زمین.....

و من کلی ماچش کردم.

تا حالا نتونستم این لحظه را شکار کنم آخه عکس گرفتن از دخترم واقعاً سخته هم باید نهایت استتار را داشت و هم دید خوب، آخه تا دوربین را می بینه می یاد طرفش. ولی در اولین فرصت حتماً اینکارو می کنم و عکساش را می ذارم

فدات شم که از روز نیمه شعبان تقریبا راه افتادی و با هر راه رفتن تندت منو می ترسونی و همه اش تو رو به ائمه می سپارم و قسم می دهم که نیفتی

فاطمه جان راهي كه در پيش روي توست پر از فراز و نشيب و پستي و بلندي است ، پس گامهايت را بلند و استوار بردار.

نخستين گامهايت بسوي فردا مبارك

در اين راه گه سهل و گه دشوار موانعي هست كه اگر به خود و خداي خود تسلط و اعتماد داشته باشي به آساني آنها را پشت سر خواهي گذاشت. عزيزم جاده زندگي پر از پيروزي ها و شكست هاست از پيروزيها مغرور و از شكست ها مايوس نشو . غرور اگر به اندازه و به جا باشد مايه موفقيت و اگر بي اندازه و بي جا باشد تو را به زمين خواهد زد .

هر شكست مي تواند يك پيروزي بسازد اگر تو بخواهي ....... پس همواره و در همه حال تلاش كن و هيچ گاه و هيچ وقت و هيچ جا دست از تلاش و كوشش برندار ، از تمام فرصت ها نهايت استفاده را ببر و با اتكا به اراده خويش و با مدد و ياري خدا به سوي آينده ات گام بردار .

دنيا در دستان توست و آينده پيش رويت............... زيبا بسازشان