عشق مادرانه
عشق مادرانه فاطمه فرشته ی دوست داشتنی من.فقط دلم میخواد بدونی که تمام نوشته های امروز رو با عشق برات نوشتم پس زمانی که خواستی بخونیشون ازت میخوام که توهم با عشق بخونیشون...
گل مادر:
مادری نوعی از عاشقی را نشانم داد که دنیای عجیبی بود عالمی از خوشی و روزهای بدون دلشکستگی.
ندیدم مادری یا پدری را که دلش اسیر نشده باشد در این میان نبخشد و نبخشد ونبخشد....
بانوی فردای من:
اگر روزی به گذشته نگاه کردی نگران شب بیداریهایم نباش نگران نگرانیهایم نباش دلتنگ مشو برو هرانچه میخواهی شو که من به بودنت شادم.برای بودنت متولد شدم برای روییدنت تابیدم.مرا هیچ منتی برتو نیست اسوده باش که انقدر عشق حواله ام کردی که تا ابد لذت این نام بردوش من است
کودک من:
یک روز حکایت درختی را بر زنی گفتم درختی که نهالش را با پدر کاشتیم و طوفانها و زمستانها مراقبش بودیم.گفتم طعم تو قصه ی شیرین ان درخت است هرچه درخت تنومند تر میشود طعم این میوه بیشتر به دل مینشیند باورت بشود یا نه یک روز خودت این قضیه را خواهی گفت.شاید باور نکنند بگو مادر میشویدو باور خواهید کرد.
مادر که میشوی گاهی دلت میگیرد گاهی بی اختیار اشک میریزی وچون مادری وقتی همه خوابند گریه میکنی دلت میخواهد همه تاجهای افتخار مادر بودن را به کنار بگذاری و خودت را نگاه کنی گاهی خالی میشوی از همه ی خنده ها گاهی دلت فقط یک جاده میخواهد که بروی اما نمیدانی کجا؟وچرا؟گاهی حتی ازاد نیستی که فکرکنی.که بسازی و بنویسی ودلت میگیرد وتو سوال میکنی و من هیچ نمیگویم وتو اصرار میکنی ومن..........
دلم میگیرد وقتی از تو فرار میکنم و دلم پیش توست نمیدانی چقدر دردناک است رها کردن دست کوچکی که میدانی چند صباحی دیگر از میان دستانت خواهد گذشت.انوقت به حال همه ی این حالهای ناخوش گریه میکنی مادر که میشوی دیگر خودت نیستی وهرگاه به یاد خود و تنهایت می افتی دلت میگیرد میدانی گاه زیر فشار انچه که هستی و باید باشی خرد میشوی و بعد فکر میکنی که سخت ترین کار دنیا این است که پاهایت باید برود و دستانت بسازد وچشمانت بخواند و ببیند و زبانت شعر بگوید ومیان این همه مادر باشی!
و بعضی روزها به نساخته ها و نرفته هاو نگفته هم فکر میکنی و باز دلت میگیرید مادر میشوی یک روز و خواهی دید چقدر سنگین و شیرین است پرو بال دادن به مخلوقی که از بدنت جدا شده و می دود تا بپرد و تو سخت میکوشی که در میان این همهمه بالهای پرواز از یادشان نرود.
نازدانه من دردانه من:
روزی کودکی خواهی داشت و دستهای کوچکش را روزی هزار بار بوسه خواهی زد و من برای تو امروز از این عشق مینویسم.مینویسم شاید انروز فرصت دیدارمان انقدر اندک باشد که نتوانم شرح این عاشقی تکراری را برایت بگویم .
صدای دلنوازت را نگاههای معصومانت را
شیطنت های کودکانه ات را
اشک های بی کینه ات را
دل پاک و مهربانت را
همه را دوست دارم
می خواهم برگردم به روزهای کودکی .....
آن روزهایی که :
پدر تنها قهرمان من بود عشق تنها در آغوش مادر خلاصه می شد ....
بالاترین نقطه زمین شانه های پدر بود........ تنها دردم زانوهای زخمی ام بود
تنها چیزی که میشکست اسباب بازیهایم بود و معنای خداحافظی فقط تا فردا بود
دلم بچگی می خواهد.......................
عده ای بزرگ زاده می شوند، عده ای بزرگی را بدست می آورند و عده ای بزرگی را بدون آنکه بخواهند با خود دارند. "شکسپیر"
