عکس های دخملی در 3 روزگی در بیمارستان کودکان تهران

با سلام به نازدانه بابايي و ماماني امروز كه دارم مطلب مي نويسم و در نوشتن مطالب وقفه افتاده بود نزديك به 10 روزي تهران نبوديم و تو را برده بوديم شهر بابايي كه بعداً راجبش حرف خواهم زد. بعد از اينكه از بيمارستان ترخيص شدي خوشحال برگشتيم خونه و دوباره مامان جون و خاله مرجان اومدن و من و ماماني هم خيلي خوشحال بوديم دو روز به خوبي گذشت و تا اينكه به داخل سفيدي جشمات كه خيره شده بودم احساس كردم زرديت دوباره برگشته درست روز جمعه بود دوباره همان روزي كه براي اولين بار بستري شدي. با دائي عباس برديم بيمارستان پيامبران تا تست زردي ازت بگيرين بعد از 2 ساعت جواب آزمايش رو دادند متاسفانه شده بود 13. دوباره همه بهم ريختيم مامان اشك بود كه از چشماش سرازير مي شد و روحيه اش را باخته بود و اينكه دوباره برگرده به بيمارستاني كه بستري بودي را نداشت خلاصه مجدداً با روحيه داغون برگشتيم كودكان تهران و ويزيت دكتر و دستور بستري. با دكتر حرف زدم كه خودمون خونه ببريم مهتابي بذاريم كه دكتر مطلقاً رد كرد و گفت نه بين نداشتن روحيه مامان و اشك ريختن يك طرف و روحي و روانيش مونده بودم كه چكار كنم بالاخره باز حس مادرانه اجازه نداد مامان با روحيه اي داغون ولي بخاطر دخملي قبول كرد كه بيمارستان بمونه از دخترعمو معصومه هم استخاره گرفتيم كه خوب درنيومد تا رسيدم طبقه دوم همه دخملي را مي شناختن همه گفتن بابا اين چك برگشتي را كه دوباره برگردوندين. بعد از بستري من از مامان خداحافظي و برگشتم خونه و مجدد از خدا سلامتي همه و تو را خواستم و درخواست كردم كه با تو من و مامان را امتحان نكنه كه طاقت امتحانان خدا را نداريم. 

پروردگارا به خاطر ارزاني داشتن رحمتت به ما هر لحظه هم شاكر باشم نمي توانم ذره اي از الطافت را شاكر باشم. من و خانواده ام را در زير سايه خود محفوظ و عاقبت بخيرشان گردان.

موش موشي بابايي و ماماني - شومپليله بابابي ماماني - چزقول بابايي و ماماني - شيتيخچاي بابايي و ماماني 

مامانی رو ببخش اگه کیفیتش پایینه آخه با موبایل گرفتم فرصت کم بود اینا رو زمانی بود که از دستگاه فتوتراپی (زردی) برای صرف شیر اومده بودی پیش مامان سریع گرفتم

الهی برات بمیرم که ١٠ روز توی دستگاه فتوتراپی بودی پوست تنت خشک شده بود