هفته 35 و گذراندن روزهای بسیار سخت

سلام عروسک ملوسک مادر.

آخه چقدر تو خوشگلی ماشاالله.

عزیزیم دیگه تحمل و طاقتم تموم شده و خسته شدم

از دوریت. هر چند که در وجودمی ولی دوست دارم زودتر بیایی در آغوش گرم بابایی و مامانی. از اینکه روز شماری میکنم و هر ورز وسایلاتو  با بابایی می بینیم و چک می کنیم. ذهنم رو درگیر می کنم که چیزی کم نداشته باشی. همه اش میگم خدا کنه دخمل مامانی سالم و خوشگل و پر از مو باشه نکنه کچل بیایی ها. نازنینم این روزا سر کار اومدن برام خیلی سخت شده و به خاطر اینکه از مرخصی 6 ماهه سرکار علیه کم نشه همه رو به جون می خرم و تحمل می کنم هر چند می دونم که سر کار اومدن من هم باعث می شه که تو اذیت بشی و خودتو گوله میکنی و بیشترین فشار رو به من بیاری. البته عزیزم امروز صبح که می اومدم به سرویس برسم کلی باهات حرف زدم که مامانی رو اذیت نکنی و تا الان هم خیلی خانم بودی و امروز خدا رو شکر کمتر اذیت شدم. البته به خاطر سفارشای بابای مهربون هم هست که همیشه میگه دخممل بابایی، مامانی رو اذیت نکنی ها مامانی عشق بابایی. فدای بابای مهربون. خلاصه مامانی شرمندته که استراحت تو هم کمه. فرشته پاک و بی گناه من از خدا بخواه این روزای آخر هم با خوبی و خوشی سپری بشه و دوتایی سالم و سلامت با هم از بیمارستان مرخص بشیم و زندگی شیرینمونو سه تایی در کنار هم شروع کنیم.