هفته سی و یکم بارداری

سلام جوجوی مامی. شرمنده همیشه شنبه های هر هفته به وبلاگت سر می زدم و برات می نوشتم ولی این هفته درگیر آموزش سیستم اتوماسیون دیدگاه بودیم و نتونستم بهت سر بزنم البته مطمئنم مامی رو می بخشی بابا جیگر هم که تو هتل خیلی خیلی سرش شلوغه و وقت نمی کنه به وبلاگت سر بزنه حداقل اون جبران کنه خلاصه ما رو به خانمی خودت ببخش. فدت آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ

و اما از روز 5 شنبه برات بگم که نوبت سونوگرافی هفته 30 رو داشتم خلاصه به محل کار بابایی رفتم و با هم رفتیم برای دیدن عشقمون  کلی ذوق داشتم که می تونم ببینمت آخه خیلی وروجک شدی و شیطونی می کنی که خدا رو شکر همه چیز خوب و نرمال بود قدت 42 و وزنت هم 1801 گرم بود و از نظر مغز و قلب و خلاصه ..... خدا رو شکر همه چیز رضایت بخش و طبیعی بود. از همه برام جالبتر این بود که خانم دکتر گفته داری می خندی فدای اون اخلاق نیکو و زیبات بشم که به کشوری های بامرام رفتی آره گارپوز؟

بعد جات خالی با بابیی رفتیم رستوران موبدیک و بابا بالاخره نهار کارشناسی شو داد به مامان دستش درد نکنه. بعد از نهار هم رفتیم حسن آباد که برای جنابعالی تخت ببینیم ولی متاسفانه همه بزرگ بودند و نتونستیم چیزی گیر بیاریم و بعدشم دریل رو که (هدیه مامان جون و مامانی بود رو برای بابا خریداری کردیم)البته بین خودمون باشه هدیه روز مرد بود و با کلی خستگی برگشتیم خونه و روز یکشنبه 7/3/91 نوبت دکتر داشتم برای دیدن جوابای آزمایش خون و سونو که گفت کم خونی گرفتی و حدود 7-8 تا قندت بالا هست و مراقب باش

فعلا جگروی مامان بای تا خاطرات بعدی